Plastiek

De plastiek revolutie

Op onze laatste ministerraad werd er duchtig gedebatteerd over de Zea-bags. Een moeilijk probleem. Waar ligt de grens tussen stevigheid die nodig is om voortijdig scheuren te voorkomen en afbreekbaarheid die noodzakelijk is om onnodige pollutie te vermijden?9949eb7c-1abf-4b9b-8e27-cfa0d84ac210-5576-00000bb7f56b4f1b-3

De discussies waren pittig, en toch lag er een glimlach op mijn lippen. Een ijverige kabinetmedewerker had wat filmpjes opgedoken uit het archief van onze 21ste eeuw. De eeuw van ‘het plastiek’. Filmpjes over duikers die doorheen een soep van afval zwommen. Beelden van dode vogels, dolfijnen en andere waterdieren die meer plastiek in de maag hadden dan voedsel. Reportages over mensen die een voedselvergiftiging opliepen door het eten van met nanoplastieks vervuilde 68339e80-ad98-4551-a6da-9112eb915607-5576-00000bb875131252mosselen. Die stukjes waren zo klein dat ze doorheen de darmwand in de bloedbaan konden worden opgenomen. Witte bloedcellen trachtten de rotzooi te verwijderen waardoor het zich opstapelde in de lymfeklieren, met een verstoorde immuniteit tot gevolg en met alle daarop volgende ellende van zieke en verzwakte mensen.

Plastiek was een uitvinding die de evolutie van onze soort in een stroomversnelling had gestuwd maar die uiteindelijk onze soort ook dreigde te vernietigen.

De les van dit verhaal: Een uitvinding die té mooi is om waar te zijn is dat meestal niet.

Het is pas toen de grootmachten van weleer het erover eens werden dat alternatieven voor plastiek belangrijker waren dan het geld dat ze van de olie-lobby (want plastiek is uiteindelijk ook olie) misliepen, dat afbreekbare materialen werden ontwikkeld.

6e45f0ae-6b50-40b4-a0d7-97799002b8c1-5576-00000bb8cf0dd6e0-1De Zea-bag, een materiaal op basis van maïs, was één van die interessante alternatieven. Een zak die je ook kon opeten na gebruik. Afwassen, in stukjes knippen, stoompan in en deksel erop. Wat suiker erbij voor de zoetekauwen, en je had een heerlijk bakje pop-corn. Het leeggesnoepte bakje  bewaarde je dan weer als snoepgoed voor bij een volgende film.

“Met alle respekt, meneer de President, maar wat zit U daar te grinikken?” Vroeg mijn minister van duurzaamheid met bezorgde blik.
Ik verontschuldigde me snel en feliciteerde iedereen rond de tafel voor hun harde inzet in dit belangrijke dossier. Om hen te verzekeren dat ze mijn onverminderde aandacht hadden in dit dossier, floepte ik de holo-beamer aan.

Boven de vergadertafel verschenen de beelden van de plastiek soep uit de vroegere oceanen, de jammerklachten van zieke burgers en de verwoede pogingen van helden zoals d5cbf00d-d82b-4fda-8067-961409ac97fe-5576-00000bbbb8b1920cBoyan Slat met zijn Ocean Clean up project, en van zovele anderen die ons van de algehele plastificatie van de planeet verlosten.578e27b5-3ce6-4389-97bf-cc8dd4f8ce9f-5576-00000bbc6062f71f-2

 

Na afloop van deze tragische beelden knikte iedereen instemmend. Productie is slechts verantwoord als ze volledig kan worden gerecycleerd in een duurzame kringloopeconomie.

Ik liet een rondje popcorn aanrukken en de ministers stortten zich met hernieuwde moed op hun belangrijke werk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s